Лондон, 8 април 2026 (МИА) - „Современите истражувања потврдуваат дека континуираната, безбедна физичка близина за време на спиењето има длабоко влијание врз физиолошките и психолошките основи на детето“, пишува порталот Смарт Сајенс (Smart Science). Родителите често не сфаќаат дека едноставното држење на бебето блиску до себе ноќе може да има далекусежни ефекти врз развојот на мозокот и емоционалната стабилност на детето.

Кога бебињата редовно доживуваат контакт кожа на кожа, нивните тела ослободуваат окситоцин, честопати наречен „хормон на љубовта“. Овој хормон активно го намалува нивото на кортизол, го стабилизира срцевиот ритам и го регулира дишењето. Ваквата хормонска „терапија“ го смирува бебето, а истовремено го забрзува формирањето на невронските патишта во критичните периоди на раниот развој на мозокот.

Во современата педијатрија сè повеќе експерти укажуваат дека близината помеѓу мајката и бебето за време на спиењето не е само прашање на утеха, туку и моќен биолошки механизам кој ја поттикнува зрелоста на нервниот систем. Продолжените периоди на физичка сигурност, како што се заедничкото спиење или непосредниот контакт за време на ноќта, делуваат како тренинг за нервниот систем кој сè уште е во фаза на формирање. Преку ритамот на дишењето, срцевите отчукувања и телесната топлина на мајката, бебето несвесно ги усогласува своите физиолошки процеси, учејќи како самото да се смири и да го регулира стресот. 

Наместо таквата пракса да создаде зависност или „разгаленост“, истражувањата покажуваат спротивното: токму постојаната достапност и чувство на сигурност создаваат темел за емоционална стабилност. Бебињата кои имаат континуиран контакт со мајката често развиваат повисоко ниво на доверба во околината, што подоцна придонесува за поголема самостојност и сигурност во сопствените способности. Нивниот организам, навикнат дека не е оставен сам на себе, побрзо преминува од состојба на вознемиреност во состојба на смиреност.

Покрај психолошките придобивки, физичката близина има и значајни здравствени придонеси. Контакт кожа на кожа стимулира ослободување на хормони кои го намалуваат нивото на стрес и кај мајката и кај детето. Исто така, оваа близина делува како природен заштитен механизам, ја зајакнува имунолошката одбрана и поттикнува развој на поразновиден и поотпорен цревен микробиом, кој е клучен за целокупното здравје на детето.

Освен што го смирува бебето, ноќниот контакт придонесува за постабилно дишење и регулација на телесната температура кај новороденчињата, што е особено важно во првите месеци од животот кога овие системи сè уште се незрели. Затоа, многу експерти денес нагласуваат дека физичката близина не е луксуз или навика од која треба да се одвикнува, туку основна потреба за развој.

Постојаната удобност всушност поттикнува интензивна емоционална отпорност и подготвеност за долгорочна независност. Родителите кои ја практикуваат оваа близина не само што го смируваат своето бебе во моментот, туку вложуваат во здрав и емоционално стабилен развој кој ќе го следи детето во текот на целиот живот. мв/сд/

Фото: МИА архива